Kendini Takdir Et!

Kendini Takdir Et!

E ben ediyorum zaten? Kim kendini takdir etmez ki?

Seviyorum aslında ben kendimi…

Aslında derken? Oradaki aslında bile yorar kişinin benliğini… Gerçekten “aslında” sevmek yeter mi insana?

Yetmez elbet… Çünkü “aslında” diyen kişi sevmez kendini. Oradaki “aslında”nın eş anlamlısı “rağmen’”dir. Ve sevgide ona “rağmen” buna “rağmen’” diye bir şey yoktur.

Sevgide kabul vardır. Ne yaparsan yap veya ne yaparsan yapma beni ilgilendirmez, ben seni sevmeye devam edeceğim durumu vardır…

Bu durum en çok kendimizi sevme için geçerlidir…

Ve belki de en çok tıkandığımız yer burası.

Kendimize “Sen zaten şöylesin, sen zaten bir işe yaramazsın.” dediğimiz noktada aslında sevgiden yani özümüzden uzaklaşmış oluruz.

Ve kişi özünden her uzaklaştığında kendine yabancılaşmaya başlar… Kendi içinde yalnızlaşır… Kendi içinde ötekileşir…

Bu ötekileşme hali kişinin artık kendini tanıyamamasına neden olur…

kendini takdir et

 

Peki tanımadığımız birini takdir etmek mümkün mü? Değil elbet… Hadi takdir etmeyi geçtim; tanımadığımız biriyle iletişime geçmemiz mümkün mü?

İnsan ancak kendini tanıdığı zaman, kendiyle doğru iletişime geçebilir…

Bunun için bir geçmişine bak lütfen. Neler başardığını gör geçmişinde…

Evet belki başardığın bir çok şey sana normal geliyor, haklısın… Kendi kendine “e kim olsa aynı şeyi yapardı” veya “ben özel bir şey yapmadım ki diye düşünebilirsin”…

Evet kim olsa belki aynı şeyi yapardı… Ama yapmadı… Sen yaptın… Gör bunu…

Evet ben özel bir şey yapmadım ki deyip yaptıklarını normalleştirebilirsin. Ancak sana bir şey söylemek isterim; bu yaptıklarını değersizleştiremezsin… Bunu kendine yapmaya inan senin bile hakkın yok…

İşte gerçek kendini takdir burada başlar. Kendi yaptıklarının değerini görerek ve bilerek…

Sen başardın hepsini… Ve inan, başardıkların, başaracaklarının garantisi olacak…

YORUM YOK

BİR CEVAP BIRAK